RichScores Blog

En de bondscoach zag dat het goed was

Hoewel de voorbereiding richting het WK in Rusland moeizaam verliep, kwam het uiteindelijk toch allemaal bij elkaar. Voor honderdduizenden fans in Amsterdam krijgt Oranje op deze mooie maandag 16 juli 2018 een gepast eerbetoon voor hun prestaties op het wereldkampioenschap, waar o.a. Italië en Argentinië aan de zegekar werden gebonden. Een onverwacht succes en het was duidelijk dat -net als vier jaar eerder Louis van Gaal- de bondscoach een waar huzarenstukje had uitgehaald door met dit team zo goed te presteren.

Feitelijk was het al een wonder dat Oranje zich überhaupt voor de eindronde had weten te plaatsen. Na de dramatische nederlaag in en tegen Bulgarije in maart 2017 had niemand er nog een stuiver voor gegeven, maar Dick Advocaat had zich via een goede eindsprint en met het nodige geluk via twee play-off wedstrijden tegen Noord-Ierland, alsnog weten te plaatsen.

Maar toen Advocaat in het najaar van 2017 aangaf zijn klus als voldaan te beschouwen en toch nog een keer als clubtrainer in de Premier League aan de slag ging, zat de net in functie zijnde technisch manager Peter Bosz van de KNVB met zijn handen in het haar. De vorige zoektocht naar een opvolger van de ontslagen Danny Blind had uiteindelijk Hans van Breukelen de kop gekost. De kandidaten lagen niet bepaald voor het oprapen en wie wilde en kon er een half jaar voor het WK instappen om de Oranje Leeuwen succesvol voor te bereiden op de eindronde in de voormalige Sovjet-Unie?

De uitdaging was groot: Nederland had na de WK in Brazilië niet meer goed gepresteerd. Voor de EK in 2016 had het zich niet weten te plaatsen als gevolg van een dramatisch verlopen kwalificatiereeks en als Vincent Jansen tegen de Noord-Ieren de bal in de 88e minuut er niet in had gekopt, had De Kuip het team waarschijnlijk op een massaal fluitconcert getrakteerd uit teleurstelling vanwege het wederom mislopen van kwalificatie voor een groot eindtoernooi. En naast de technische uitdaging moest de nieuw te benoemen bondscoach ook nog eens om kunnen gaan met alle karakters die de selectie had.

Gelukkig was het dus allemaal goed gekomen, ondanks de enorme kritiek op de benoeming van de bondscoach in de dagen rond de jaarwisseling. En kijk nou eens: de Nederlandse fans hebben er in Mattijs de Ligt, Calvin Stengs en Jean-Paul Boëtius nieuwe sporthelden bij, maar het gehele team en de staf wordt in de armen gesloten. En de bondscoach zag dat het goed was. Op het podium neemt Sarina Wiegman samen met aanvoerder Davy Pröpper de huldeblijken dankbaar in ontvangst.

Bevrijd jezelf: een nieuwjaarswens voor 2017

Ik wens jullie een prachtig, gezond en liefdevol 2017, waarin ik hoop dat jullie je niet zullen laten tegenhouden door schijnbare belemmeringen. Ter inspiratie een reflectie op mijn 2016.

Ik wil wel, maar …

Vol enthousiasme ben je op je werk aan de slag gegaan een mooi nieuw project te lanceren, waarmee nieuwe klanten kunnen worden getrokken. De ideeën leefden al langer, maar eindelijk heb je de ruimte gekregen om een projectvoorstel in te leveren en als dat wordt goedgekeurd, kun je aan de slag. Voor je project is het wel belangrijk dat de nieuwe IT-omgeving geïmplementeerd is, want anders wordt het wel heel lastig klanten te overtuigen van je prachtige idee. Helaas, een maand voor je aan de slag wilt gaan, geeft de externe IT-consultant aan dat in overleg met het management een andere business unit voorrang krijgt bij de implementatie van de nieuwe IT-omgeving. Daar sta je dan met je mooie plannen: die gaan de koelkast in en je twijfelt of ze daar ooit nog worden uitgehaald.

Net als iedereen kom ook ik in mijn werk regelmatig op een punt dat er “iets” is dat het moeilijk maakt om een project, klus of taak te initiëren, op te volgen of te vervolmaken. Logisch: als het makkelijk was kon iedereen het en dan waren we als kenniswerkers snel onze toegevoegde waarde kwijt. En die toegevoegde waarde wil je toch graag leveren en is alleen maar groter als je er in slaagt om jezelf te bevrijden uit die beperking door anders te denken en nieuwe wegen te zoeken waarop je dat initiatief wel van de grond krijgt. Bewandel andere paden en je kunt wèl doorpakken met dat mooie project waar je met zoveel enthousiasme aan was begonnen. Dat denken past ook helemaal bij het motto van mijn bedrijf RichScores “Meer mooie sport mogelijk maken”. Maar dat is niet altijd makkelijk. Ik betrap me erop dat ik mezelf soms ook gevangen houd door externe factoren de schuld te geven dat iets maar niet van de grond komt.

Een B2B hoofdsponsor voor ADO Den haag Vrouwen en gezamenlijk een SponsorRing 2016 nominatie!

ADO Den Haag Vrouwen was druk op zoek naar een nieuwe hoofdsponsor stellen. Na een aantal jaren ondersteuning was het bedrijf dat een aantal jaar op het shirt had gestaan ermee opgehouden en om diverse redenen (financieel!, uitstraling) was het zeer wenselijk dat er een nieuwe partij zou worden gevonden. Dat was niet makkelijk en de usual suspects hapten niet toe. Welke partij heeft er iets met vrouwen, wil graag die specifieke doelgroep rondom vrouwenvoetbal bereiken, met welke partij kunnen we een mooie activatie bedenken? We draaiden rond in cirkeltjes, totdat we de voor de hand liggende optie om een bestaande B2B sponsor benaderden om zijn bijdrage te vergroten. Dat lag niet voor de hand. Welke B2B partij heeft er nu belang bij om zich te associëren met vrouwenvoetbal? Voor SolidOnline was die vraag niet moeilijk te beantwoorden. Naast de sympathie die ze ermee afdwingen, kunnen ze zich ook profileren als een serieuze IT-dienstverlener die zijn systemen heeft geïmplementeerd bij een A-merk als ADO Den Haag. Bovendien leverde die implementatie niet alleen geloofwaardigheid op, maar ook een mooie test- en business case waarmee nieuwe klanten konden worden (en zijn!) geworven. De combinatie ADO Den Haag Vrouwen en SolidOnline werd nog mooier toen er ook een aantal speelsters konden gaan werken bij SolidOnline. Het bracht al met al zoveel mooi materiaal dat ik besloot om de business case uit te schrijven en mee te dingen naar een SponsorRing (een soort TelevizierRing in sponsorland). Dat leverde net niet de prijs op maar wel een nominatie en nog veel meer publiciteit voor ADO Den Haag Vrouwen en SolidOnline.

 

Blijf niet hangen, maar kom in actie!

Kortom, blijf niet hangen in externe zaken die je niet kunt beïnvloeden, maar pitch je idee op een andere manier, bekijk je plan van een andere kant, zoek een invalshoek die het ook voor de andere partij interessant maakt om met je samen te werken en je zult zien dat je in staat bent om veel meer te realiseren dan je voor mogelijk had gehouden. In “mijn wereld” betekent dat dat ik ook in 2017 nog veel Meer Mooie Sport Mogelijk wil Maken (met jou)!

 

 

Sponsorcase SolidOnline als hoofdsponsor van ADO Vrouwen genomineerd voor SponsorRing

Ondanks dat het vrouwenvoetbal nog steeds snel groeit, is het nog best lastig om daar commercieel een goed verhaal van te maken. De Eredivisie Vrouwen heeft vooralsnog geen grote (sponsor)namen aan zich kunnen koppelen, ondanks dit nog grotendeels ongeclaimde domein en de prachtige mogelijkheden die er liggen. Op lokaal niveau is het werven van sponsoren niet makkelijker, maar soms zijn er verrassend mooie combinaties. De combinatie tussen Solid Online (hoofdsponsor) en ADO Den Haag Vrouwen is er zo één. Zo mooi dat het zelfs een SponsorRing 2016 nominatie heeft opgeleverd!

sponsor-ringen-22-photo-by-danto-nl

V.l.n.r.: Félicienne Minnaar (assistent-trainer Jong ADO Vrouwen), Pieter Hoekstra (directeur Solid Online) en Pia Rijsdijk (speelster ADO Den Haag Vrouwen)

Het Hoofddorpse ICT bedrijf maakt webbased oplossingen voor bedrijfsprocessen voor klanten in de service-industrie en mag onder andere Luzac, USG People en Booking.com tot zijn klantenkring rekenen. En inmiddels ook ADO Den Haag Vrouwen, want ook daar heeft Solid Online met zijn software de back-office verder geautomatiseerd, wat een enorme efficiencyslag teweeg bracht.

Natuurlijk heeft Solid Online affiniteit met vrouwenvoetbal, maar het is zeker niet alleen de liefdadigheid wat hen bewoog om hoofdsponsor te worden. Hoe vreemd het in eerste instantie ook klinkt voor een bedrijf dat zich vooral in de B2B markt begeeft, het sponsoren van ADO Den Haag Vrouwen is een weloverwogen bedrijfsbeslissing geweest.

ADO Den Haag Vrouwen is namelijk een prachtige test- en business case. Niet alleen kunnen er stukken software getest worden en bij goedbevinden worden hergebruikt. Tevens kan er voor, tijdens en na een thuiswedstrijd van ADO Den Haag Vrouwen vanuit de Sky Lounge potentiële klanten worden overtuigd van de kracht van Solid Online oplossingen.

De verbinding met ADO Den Haag Vrouwen door ook op het shirt te gaan staan (en dat van het talententeam Jong ADO Den Haag Vrouwen) levert herkenbaarheid op voor de partijen die het vrouwenvoetbal volgen; en dat is een enorme community! Het straalt positief af op Solid Online en haar personeelsleden. Zelfs de Indiase ontwikkelaars die overkomen, worden getrakteerd op wedstrijdbezoekjes en lopen dan super trots rond.

Tenslotte is er nog een speciale verbinding tussen Solid Online en de vrouwenvoetbalsters uit Den Haag. Directeur Pieter Hoekstra ontdekte namelijk al snel dat er heel wat consultancytalent rondloopt tussen de speelsters van ADO Den Haag Vrouwen. Zij weten schijnbaar moeiteloos de vertaling te maken van de problematiek van de klant naar de IT-oplossingen van Solid. Inmiddels zijn er al een half dozijn jonge vrouwen op deze manier aan werk gekomen. Dat ook ADO Den Haag Vrouwen daar een unieke propositie heeft richting voetbalsters, die in elk geval moeten werken naast hun professionele voetbalactiviteiten, behoeft geen betoog.

RichScores maakte de koppeling tussen SolidOnline en ADO Vrouwen en diende uiteindelijk ook de case in die leidde tot de nominatie Uiteindelijk is het partnership net niet in de prijzen gevallen, maar leverde dat voor het vrouwenvoetbal, ADO Den Haag Vrouwen en SolidOnline wel een mooie avond en een boel positieve publiciteit op.

Samenvallende puzzelstukjes (nieuwjaarswens)

Het zal Frits Philips de eerste jaren ook niet meteen meegezeten hebben. En ook Steve Jobs in zijn garage nabij San Francisco zal weleens zijn mindere momenten hebben gehad. Maar soms vallen de puzzelstukjes samen: een baanbrekend idee, een investeerder, maar vooral ook doorzettingsvermogen en geloof in eigen kunnen maakten Philips en Apple tot wereldmerken. En achteraf is het dan makkelijk praten: het kon niet anders dan dat het een succes werd. Connecting the dots. Maar vooraf was het niet zo makkelijk om de lijntjes van de ene dot naar de andere te trekken: ze waren niet zo zichtbaar.

De eerste helft van dit voetbalseizoen presteert Leicester City boven alle verwachting. Waar het vorig seizoen nog onderaan de stand van de Premier League stond, is het momenteel de trotse lijstaanvoerder. Tuurlijk, goede trainer, goede selectie en twee superaanvallers in Vardy en Mahrez. Da’s logisch. Maar vooral achteraf. Dit tweette een aanhanger ruim drie jaar geleden:

 

 

 

 

Het lijntje van goede trainer naar Mahrez naar Vardy is nu makkelijk te trekken, maar de fans hebben aan het begin van dit seizoen wanhopig gewacht op die topaankoop om The Foxes uit de degradatiezone te houden.

Deze zomer had ik het genoegen door Leicester te wandelen en natuurlijk werd mijn aandacht getrokken -naast de Hare Krishna optocht- door het beeld in het centrum. In het jaar 1996 presteerden zowel de lokale voetbalclub, maar ook de rugbyers en de cricketers bovenmodaal. Leicester City Football Club won de Coca Cola cup, de Leicester Tigers rugby club won de Pilkington cup en Leicestershire County Cricket Club won de Britannic Assurance county champions in 1996. Goed gemeentelijk sportbeleid? Vast wel, en alle credits gaan naar de sporters en coaches die bleven volharden in hun streven naar succes, maar ook hier is het achteraf beter te verklaren waarom dat allemaal in dat jaar samenviel.

Terugkijkend op 2015 bekruipt mij eenzelfde gevoel. Ik heb zakelijk en privé veel mooie dingen mogen doen in de sport. En zakelijk gesproken was dat ook de doelstelling toen ik in de zomer van 2013 begon aan een onbekend avontuur en begon met RichScores. “Meer mooie sport mogelijk maken”. In 2014 ben ik de commerciële zaken gaan behartigen van ADO Den Haag Vrouwen en deze zomer ben ik ook betrokken geraakt bij de mannen van ADO Den Haag. Zorgvuldig beleid? Dat zou te veel eer zijn. Wel stug doorzetten en blijven vertrouwen op je eigen kunnen. En dan plotseling vallen de puzzelstukjes in elkaar en heb je van je droom je werk kunnen maken.

Ik wens iedereen een prachtig en gezond 2016 toe, waarin voor iedereen op zijn eigen manier de puzzelstukjes in elkaar moge vallen. Volg je droom en houd vertrouwen: voor je het weet sta je in het centrum (van de belangstelling) met de treble!

Het Nederlandse voetbal: een heel stuk minder

Bovenstaande is geen vaststelling maar een aanbeveling. Of eigenlijk is het twee in één: het is een vaststelling en tegelijk een aanbeveling.

Dat het Nederlands voetbal er niet rooskleurig op staat, is bijna een understatement te noemen. Hoewel PSV verraste tegen Manchester United en de vrouwen van FC Twente recent een spectaculair resultaat behaalde door Bayern München in de 1/16e finales van de Champions League te elimineren, boeken Nederlandse teams in Europese bekertoernooien de laatste jaren maar bar weinig succes. En op de landenkaart van Europa waar landen die zich hebben gekwalificeerd voor de EK 2016 een mooi kleurtje krijgen, blijft er bij de Noordzee een vlakje pijnlijk grijs.

Analyse

Dat roept om maatregelen, maar dat kan natuurlijk alleen “na grondige evaluatie”, papegaait iedereen elkaar na. “Een ieder zal in de spiegel moeten kijken”, “de opleiding moet anders”, “er moet mannelijker worden gespeeld”, “er kan en moet meer getraind worden”, “we hebben balbezit op de verkeerde plek” enz enz. Er wordt heel veel geroepen (zie ook het bijna hilarische artikel van catenaccio.nl over schijnoorzaken), maar zou het niet zo kunnen zijn dat we het niet in meer, maar juist in minder moeten zoeken?

Zou het zo kunnen zijn dat we eens FUNdamenteel moeten kijken naar hoe kinderen worden opgeleid tot topsporters? Stimuleert dat tot topprestaties, of leidt dat tot afhaken door desinteresse of in ernstigere gevallen zelfs tot serieuze blessures. Want het lijkt erop dat sporten een ratrace is geworden, die alleen maar kan worden gewonnen door meer, vaker en harder te trainen. Er wordt naarstig naar vrijwilligers gezocht zodat de F-jes in elk geval 2x per week kunnen trainen. En dat is natuurlijk niet genoeg voor de technische vaardigheden: we gooien er voor het gemak 2x 10 weken voetbalschool tegenaan waar ze met loopladders en Wiel Coerver trucjes voetvaardiger worden. De vloek van het kunstgras (naast al het goede) is dat het bepaalt dat de selectietrainingen doorlopen tot eind juni, waarna je met het gezin 3 weken op vakantie mag (met een “programma”) om eind juli snel weer aan te sluiten in voorbereiding op een volgend seizoen. Het natuurgras houdt ons niet langer tegen. Wil je een hockey- of voetbaltraining wel eens inruilen voor een gymnastiek- of tennisles? Sorry, dat kun je je niet permitteren als je bij de selectie wilt blijven. En de agenda’s van de papa’s en mama’s zitten overvol, daarom is drie keer per week naar het sportpark rijden om te trainen echt het maximum wat agenda-technisch mogelijk is.

LTAD

FUNdamenteel anders, dat is ook wat het LTAD model voorstaat. LTAD staat voor Long Term Athlete Development en is een internationaal concept dat zich richt op een leven lang sporten. Met een pleidooi voor een brede bewegingsopleiding waar plezier (FUN) voorop staat en waar dat plezier in bewegen ook een leven lang blijft bestaan.

Er is overvloedig bewijs (zie bv deze inleiding op het boek “Changing the Game” van John O’Sullivan) dat vroegtijdige specialisatie een tegengesteld effect heeft op dat wat het beoogt. Je kweekt er geen betere (top)sporters mee, vroege specialisatie is de beste voorspeller voor de kans op blessures en de kans op sport burn-outs (afhaken) en vroege specialisatie leidt vaak tot inactiviteit op latere leeftijd, hetgeen weer een negatief effect heeft op de gezondheid(skosten). En ook de 10,000 uren regel blijkt niet zo rigide als die vaak wordt toegepast.

Een brede (sport-)opleiding heeft heel veel positieve effecten. De algemene bewegingsvaardigheden worden juist veel beter ontwikkeld als er wordt gekozen voor een multi-sport opleiding, waar volgens het LTAD model minstens tot een jaar of 12 het plezier FUNdamenteel is, naast het ervaren wat het is om je te bekwamen in sport.

Dus we moeten met die kinderen niet meer, harder en vaker gaan voetballen, maar juist minder! Zorg ervoor dat de kinderen t/m de D-tjes de kans krijgen om aan diverse sporten te snuffelen. Zorg ervoor dat het plezier voorop staat en dat er niet altijd gestructureerd getraind moet worden. Laat kinderen af en toe gewoon lekker pielen met een balletje, bat, stick of shuttle. En begin pas aan het einde van de lagere school te denken aan specialiseren, aan echt competitieve sport en aan het ontwikkelen van sport-specifieke vaardigheden. Dan krijgt elk kind ook de kans om te ontdekken wat echt bij hem past en ontwikkel je talent EN plezier. (voor veel meer achtergrond zie ook de column van Jur Roemers op SportKnowhowXL in juni dit jaar).

Messi de straatvoetballer

Waarom vinden we het zo leuk om naar Messi te kijken? Omdat het plezier er van afspat, het lijkt wel een straatvoetballer! Maar zou een deel van het vermeende succes niet ook zitten in het ongedwongene van het pleintjesvoetbal? En laat zich dat dus per definitie niet slecht vatten in een vereniging die niet alleen faciliteert maar ook per definitie specialiseert?

Misschien is het Anglicaanse systeem (waar sport veel meer verankerd ligt in scholen dan dat dat bij verenigingen is belegd) zo slecht nog niet. Niet alleen komen kinderen (ongedwongen) in aanraking met verscheidene sporten, het kan ook het probleem oplossen van de drukke agenda van papa en mama. Een geïntegreerd school-sportsysteem kan uiteindelijk leiden -eventueel en waarschijnlijk in samenwerking met de gemeentelijke sportfaciliteiten van verenigingen die tot een uur of 6 toch braak liggen- tot gezondere, gelukkige mensen die tot op hoge leeftijd in beweging blijven.

Een heel stuk minder

Zo ontwikkelen we weer topvoetballers die niet al op hun 12e pieken en daarna het plezier verliezen. Toptalenten haken dan niet af door chronische blessures. De Nederlandse voetballer kan dan weer het plezier (her)ontdekken en zelf oplossingen verzinnen. Maar daar moeten we ze niet steeds meer voor laten werken, maar juist een heel stuk minder. Dan komt het helemaal goed met het Nederlands voetbal (en hockey en turnen en zwemmen en badmintonnen). 

Voor meer informatie of reacties: richard@richscores.com of op Twitter @RichScores.

 

SponsorReport Jaarcongres 2015: Het DNA van sponsorships is het bewegen van de fan

Re-inventing: van S-curve naar S-curve, Arno van Brakel, de Braak

De dag werd geopend door de inspirerende directeur van opleidingscentrum De Baak, Arno van Brakel. In zijn visie suggereert re-inventing een crisis, want er is kennelijk behoefte aan antwoorden op existentiële vragen als: “Wie ben ik?” en “Wat draag ik bij aan de maatschappij?”. Wanneer je je in crisis waant, en de behoefte voelt je opnieuw uit te vinden, betekent dat dat je van een oude naar een nieuwe situatie aan het bewegen bent. De crisis is niet over als je in de nieuwe situatie bent aanbelandt, maar als je hebt aanvaardt dat de oude situatie niet meer terugkomt. Als je dat accepteert, kun je je denkkracht en inventiviteit aanwenden om de nieuwe situatie vorm te geven. Om de management goeroe Edward de Bono te parafraseren: “The biggest problem in solving problems is poor thinking”

Een crisis volgt vaak na een periode van bloei, die niet zelden ontstaan is na de geboorte van een (goed) idee en een periode van investeren en hard werken. Als je je realiseert dat dit soort processen vaak het patroon  van een zogenaamde S-curve volgt, wordt het interessant je af te vragen waar sponsoring zich bevindt en hoe we eventueel een nieuwe S-curve kunnen creëren. De muziek industrie is een mooi voorbeeld van een opeenvolging van S-curves: grammofoon-cassetteband-CD-flash disk-Spotify -???

Growing and Engaging fans – Mike Wragg, Repucom

Mike Wragg van Repucom, adviseur en partner in sports intelligence, deed in zijn presentatie vervolgens uit de doeken wat zijns inziens de basis moet zijn voor nieuwe gedachten, nieuwe business modellen: de fan. Wie zijn je fans en hoe kun je er voor zorgen dat je niet alleen die fan bereikt, maar ook daadwerkelijk beweegt? Immers als je het bewijs niet kunt leveren dat je voor je sponsoren kunt scoren, hoe overtuig je dan mogelijke nieuwe partners om in jou te investeren? Mike schetste op basis van een multi-country multi-sports onderzoek een segmentatie van fans, die verschillend op sponsoractivaties reageren.

Het meeste succes heb je bij de zogeheten “Trend Positives” (ik hou van mijn sport en wat dat over mij zegt) en de “Connection Fans” (het gaat om het meedoen, om mensen samen te brengen). Zij zijn pleitbezorgers van je merk en gaan ook makkelijker over tot aankoop. Naast de opportunities die er liggen in het ondergewaardeerde stuk vrouwensport en –fans, liggen de grootste mogelijkheden volgens Mike in een goede segmentatie van je fanbase (gedrag eerder dan houding) om sponsorship ROI te vergroten.

Als prachtig voorbeeld van hoe je je fanbase kunt betrekken bij je eigen doelen, werd de donorcampagne van voetbalclub Recife getoond. Fans werden opgeroepen donor te worden zodat een Recife voetbalhart door kan kloppen. Immortal fans. Moeilijk te beschrijven, zie de youtube-video. Een doorslaand succes, het aantal donoren nam spectaculair toe.

Case Studies: Lotto en Ajax

Ook twee van de case studies die werden gepresenteerd door resp. Arno de Jong (Lotto) en Menno Geelen (Ajax) gingen over hoe de heroriëntatie op de fans had plaatsgevonden bij het zoeken van een nieuw sponsorobject dan wel het vinden van een nieuwe sponsor. \

Voor Lotto was er eigenlijk niets zo logisch als partner van de sport (75% van de Lotto gelden komen ten goede aan de sport in Nederland) om ook in de sport te stappen. Toen de gelegenheid zich voordeed om een wieler-schaatsploeg te sponsoren (year-round exposure) is die kans met beide handen aangegrepen om de merkdriehoek sport-spel-winnen te verstevigen. Daar gaan we de komende tijd nog meer van horen

De zoektocht van Ajax nadat de vorige sponsor Aegon had aangegeven ermee te stoppen, hoorde aan als een spannen luister-jongensboek, waarbij het interessant was te zien dat het omdraaien van de propositie (“niet wij zijn Ajax en kijk eens wat we allemaal doen”, maar: “hoe kunnen wij u helpen uw marketingdoelstellingen te verwezenlijken”) tot verrassend interessante gesprekken leidde. Door de omgang met de EU inzake de goedkeuring van een fusie van de toekomstige sponsor, de herkenning overal en altijd van marketing directeur Edwin van de Sar (“wat doet hij bij xxx, gaan zij jullie soms sponsoren), de snelle turn-around van alle uitingen rondom Kerst en Oud en Nieuw, en het commitment van de nieuwe hoofdsponsor bij activatieprojecten, bood Menno Geelen een interessante kijk in de sponsorkeuken van Ajax.

Youtube en Google

In een lawine van woorden en informatie gaf tenslotte Benjamin Speas van Google de mogelijkheden om offline en online uitingen te combineren en integreren. Waar je bij traditionbele media maar beperkte engagement hebt en een beperkte tijd om uberhaupt te interacteren, terwijl je zit te kijken naar een breed aanbod van merken, bieden online media de mogelijkheid om voor onbeperkte tijd te interacteren met fans. Daarbij bestaat dan ook nog eens de mogelijkheid om 1 merk uniek in beeld te brengen.

Benjamin schetste het belang van engagement en benadrukte het belang om daar ook voortdurend onderzoek naar te doen.

Paneldiscussie

Tot slot kwamen Marcel Beerthuizen, Thomas van Schaik en Floris Weisz het podium op en spraken over nieuw DNA voor sponsoring. Vooral Thomas gooide er in het Utregs een paar mooie quotes tegenaan, zoals “Focus on your consumer not on your competitor”.

 

Alle wereld-sportbonden zijn maffioos, maar allemaal op een andere manier

Als je in de gelukkige omstandigheid bent wat dichter bij twee sporten betrokken te zijn, is het fascinerend de verschillen in bestuur te bemerken op het hoogste niveau. Graag wil ik die parallel eens trekken tussen de FIFA (het hoogste orgaan in het voetbal) en de ICC (het hoogste orgaan in het cricket). Hoewel velen geneigd zullen zijn wereldbonden onmiddellijk te kwalificeren als maffia, corrupt en niet transparant (en met alles wat we daar dankzij mensen als de Schotse onderzoeksjournalist Andrew Jennings van weten, is het moeilijk om het daarmee oneens te zijn), toch hebben beide bonden een heel andere werkwijze.

De FIFA doet veel voor de globalisering van de sport. Dat uit zich o.a. in het aantal landen dat deelneemt aan een WK. Waren er in 1978 in Argentinië nog maar 16 landen actief, op het laatste WK in Brazilië waren dat er maar liefst twee keer zoveel. Leuk dat er zoveel landen kans hebben om zich op het hoogste podium te presenteren, al leidt dat tot een voorspelbare eindklassering in de poulefase voor de echt kleine landen (Honduras, Iran). Maar toch, de incidentele uitschieter (Kameroen dat in 1990 de openingswedstrijd wint van de regerend wereldkampioen Argentinië door een doelpunt van François Omam-Biyik), maakt dit het ruimschoots waard.

De FIFA hanteert ook een one-country one-vote systeem. Daar dankt Sepp Blatter zijn herverkiezingen aan, tot frustratie van de grote (Europese) voetballanden. Blatter belooft kleine voetballanden niet alleen een kans op deelname aan een WK, hij steunt ze ook financieel, in ruil voor een stem tijdens (her)verkiezingen. Daarmee zijn landen als Engeland, Duitsland en Nederland net zo machtig als Equatoriaal Guinee en Mozambique om maar eens twee dwarsstraten te worden.

Bij de ICC werkt het heel anders. De 10 grote “Test”-landen en dan met name de grote drie India, Australië en Engeland regeren de wereld en doen er alles aan om dat zo te houden. De eendaagse WK die momenteel aan de gang is in Australië en Nieuw-Zeeland wordt nu nog betwist tussen 14 landen (met dus vier plekjes voor de kleine landen), als het aan de ICC ligt, wordt dat vanaf 2019 weer een gezellig onderonsje tussen de landen waar cricket heel groot is (en waar er dus ook veel geld in omgaat). Gelukkig doen landen als Ierland en Afghanistan er momenteel alles aan om in elk geval het sportieve argument dat de ICC aanvoert te ontkrachten, zoals de West-Indies al ondervonden.

One-country, one-vote? Niet bij de ICC. Het eerste cricketveld dat door de ICC in Zwitserland wordt aangelegd (om maar eens een heel klein cricketland te noemen), moet nog worden geïdentificeerd. Wat dat betreft zit Nederland dus twee keer aan de verkeerde kant: groot in voetbal en net zo machtig als San Marinio, klein in het cricket en niks te vertellen.

Wat je er mee kunt? Dat je aan sommige dingen heel moeilijk iets kunt veranderen (al moet je dat tot op zeker hoogte natuurlijk wel proberen). Verwordt niet tot een Don Quichot. Stop je energie dus in zaken die je wel kunt beïnvloeden. Vind jij cricket een geweldige sport, maar is er geen veld in de buurt? Vergeet die ICC subsidie, maar ga eens bij een andere cricketclub langs voor een oude mat en wat stumps en bails. Ben je fan van meidenvoetbal, maar kom je geld tekort. Zoek het dichtbij en ga op zoek naar sponsoren/ donateurs die je passie delen. Kortom, neem het lot in eigen handen!

RichScores helpt graag bij het ontwikkelen van initiatieven die “meer mooie sport mogelijk maken”.

Voetbal is geen hockey zonder stokkie

Het is voor velen nog steeds een zoete herinnering: de WK Hockey in juni 2014 in en om het Kyocera Stadion in Den Haag was perfect georganiseerd. Het bracht naast veel topsport een weldadige en familiair sfeer, waarin velen zich graag voor een dagje onderdompelden. Op elke wedstrijddag liep het stadion geleidelijk vol en als de dames of heren van Nederland ’s avonds speelden zag het stadion helemaal oranje en spatte het enthousiasme van de tribune.

Geen idee of David Ginola in juni in de buurt is geweest, en of het idee dat hij deze week lanceerde –een gecombineerd mannen- en vrouwen WK voetbal– daar is geboren, maar het is (nog) geen goed idee. Voetbal en hockey zijn onvergelijkbare eenheden waar het gaat om gelijkheid van de mannen- en vrouwenvariant. Ginola heeft gelijk als hij stelt: “Ondanks getalenteerde sporters en toenemende aandacht loopt het vrouwenvoetbal tegen grenzen aan, [..]. Er is vooral sprake van financiële discriminatie.”, maar om de WK voor vrouwen dan als een soort toetje na de mannen WK te, organiseren, is voor veel media en het publiek toch nog zoiets als een kroket uit de muur trekken nadat je net in een 3-sterren Michelin restaurant hebt gedineerd. En om het vrouwenvoetbal verder te populariseren en de financiële discriminatie op te heffen, is die aandacht juist zo hard nodig.

Waarom lukte het om bij de vrouweninterland Nederland – Italië in november 2014 het Kyocera Stadion vol te krijgen? Dat was niet omdat de mannen van Oranje de dag ervoor in Den Haag ook WK kwalificatie hadden afgedwongen. Dat was mede te danken aan de aandacht die werd gegenereerd in de media. En de ruimte die daarvoor was. Voor even stond het vrouwenvoetbal in het middelpunt van de belangstelling. Het was mogelijk om bij clubs en scholen de aandacht te krijgen voor deze bijzondere wedstrijd. De regionale en landelijke media zagen het bijzondere van deze interland en besteedde er uitgebreid aandacht aan, waardoor er zoveel publiek op af kwam.

Het feit dat er in de oneven jaren geen groot toernooi voor de mannen is, is juist een window of opportunity die gegrepen moet worden. De kans om vier weken lang vrouwenvoetbal in het middelpunt van de belangstelling te krijgen. In een periode dat de mannen genieten van hun zomerstop dan wel net weer begonnen zijn te pezen in de provincie. Even geen verhalen over Chinezen bij ADO, Munsterman die opstapt bij Twente of de zoektocht van PSV naar een derde keeper. Maar alles over de MeMiMa-lijn van Oranje, een rel rond Hope Solo of de afloop van het pleidooi van 48 speelsters om in elk geval de halve en hele finale op natuurgras te spelen.

Bij het hockey is er gelijkheid in aandacht voor mannen en vrouwen en is een gecombineerd WK juist een manier om veel aandacht te genereren. Maar voetbal is wat dat betreft geen hockey zonder stokkie. Een vrouwen-WK na, voor of gelijktijdig met een mannen-WK is een onzalige gedachte. Laten we de ruimte die er is optimaal benutten om het vrouwenvoetbal een aantal weken in het middelpunt van de belangstelling te krijgen. Broadcasters hebben in de oneven jaren de budgetten er voor, de media heeft er de kolommen voor in de krant en het publiek heeft er de ruimte voor in het hart. En daar gaat het tenslotte om. Koningin Voetbal zal velen harten veroveren.

 

 

Nieuwjaarswens 2015

2014 was een fantastisch sportjaar voor Nederland. “We” regen de wereldtitels en olympische medailles aan elkaar en het publiek in Nederland heeft genoten van veel mooie sport. Op zijn eigen schaal heeft RichScores daar een steentje aan bij kunnen dragen en dat is iets waar ik trots op ben. Mijn inspanningen voor ADO Vrouwen met als hoogtepunt het event management van de WK-kwalificatie play-off finale tussen Nederland en Italië in een nagenoeg uitverkocht Kyocera Stadion zijn prachtige voorbeelden van het werk dat ik met RichScores wil doen en dat ik ook als motto draag: “Meer mooie sport mogelijk maken”.

Het is daarbij niet moeilijk geïnspireerd te raken door de vele mooie sportverhalen die er zijn. Zo had ik deze zomer het genoegen in het Engelse Rugby de Europese Kampioenschappen cricket voor teams O15 bij te wonen. Dat leidde nogal eens tot verwarring: cricketen in Rugby. De locatie was gekozen vanwege de prachtige faciliteiten van de plaatselijke Rugby school. Maar Rugby is -hoe verrassend- vooral bekend door rugby, dat volgens de overlevering hier werd “uitgevonden”. De uitvinding wordt toegedicht aan William Web Ellis, een schooljongen in het begin van de negentiende eeuw. In de tijd van Webb Ellis werd er door schooljongens football gespeeld. Dit spel was een mengeling van het huidige rugby en voetbal. Indertijd waren er nog geen eenduidige regels. Elke keer als de jongens naar buiten gingen om te spelen, werden de regels afgesproken. William Web Ellis nam echter volgens de mythe 1823 opeens de bal in de handen, alle dan bestaande regels licht veronachtzamend, en werd aldus de grondlegger van wat twee eeuwen later een wereldsport is geworden. Het prachtige museum(pje) in Rugby draagt zijn naam, net als de rugbyballen die daar nog steeds gemaakt worden en de wereldbeker, die in 2011 aan Nieuw-Zeeland werd uitgereikt en waar volgend jaar van 4 september tot 17 oktober in Engeland om zal worden gespeeld.

Ik pleit niet voor altijd en overal maar breken van bestaande regels, maar soms helpt het om zaken net iets anders te doen dan tot dan toe gebruikelijk. Om iets van een net wat andere invalshoek te bekijken, om daarmee een prachtig initiatief van de grond te krijgen en niet door te gaan op bestaande paden. William Web Ellis laat zien waar dat toe kan leiden.

Ik wens een ieder toe dat hij of zij volgend jaar de kans en moed heeft om eens van bestaande paden af te wijken en daarmee grondlegger te worden van iets dat anderen tot in jaren veel plezier brengt. Maar allereerst hoop ik dat iedereen de mogelijkheid heeft de komende tijd een tandje terug te schakelen en met familie en vrienden te genieten van de naderende Feestdagen. Tot in 2015 op of langs de velden!

Het Nederlandse voetbal is een voorbeeld voor de Italianen

Nederland het beloofde land

Wie had dat gedacht? Zo’n 20-25 jaar geleden was Italië voor vrouwenvoetballers het beloofde land. Een beetje talent keek met een schuin oog naar het zuiden in de hoop daar emplooi te vinden. De laatste maand is echter steeds duidelijker geworden dat Nederland Italië aan alle kanten is voorbijgestreefd. En dat wordt nu ook in Italië erkend. Het vrouwenvoetbal in Nederland heeft de toekomst, dat in Italië zal hard voor zijn bestaansrecht moeten vechten.

De wereldranglijst vertelt een vertekend verhaal

Nederland en Italië ontlopen elkaar op de laatste FIFA ranking van 19 september jl. niet zoveel (Nederland staat twee plaatsen lager, 13e om 15e). Ondanks die lagere klassering versloeg het Nederlands vrouwenelftal Italië in de finale WK play-off over twee wedstrijden. Werd het in Den Haag ondanks een veldoverwicht 1-1, vijf dagen later werden de Italiaanse vrouwen in eigen huis met 2-1 verslagen. Daarmee werd kwalificatie voor de WK 2015 in Canada afgedwongen tegen een op papier gelijkwaardige tegenstander.

Het verhaal achter de schermen is anders

Maar waar in Nederland meisjes- en vrouwenvoetbal een sterk groeiende sport is met momenteel zo’n 140,000 leden, is het in Italië een marginaal gebeuren, met slechts 11,000 geregistreerde Italiaanse vrouwen die de voetbalsport bedrijven.

Bovendien, waar Nederland zich voor kan laten staan op een 18-jarige goalgetter, hadden de Italiaansen hun hoop gevestigd op vier 30+-ers, met als bewonderenswaardige uitschieter de 39-jarige spits Panico, op de tribunes bij de kleine schare Nederlandse supporters al gauw Paniek-Piet genoemd. De oudste speelster van Nederland was 28…

Als we daarnaast de zaken rondom de twee wedstrijden eens nader onder de loupe nemen, wordt eens temeer duidelijk dat vrouwenvoetbal in Nederland veel meer toekomst heeft dan in Italië. De Gazetta dello Sport stelde nog hoopvol in zijn voorbeschouwing op de tweede wedstrijd: “als er in Nederland ruim 13.000 betalende toeschouwers op de wedstrijd afkomen, moet het in Verona toch ook lukken om dat aantal te halen, want de entree is gratis”. Niets bleek echter minder waar: in Stadio Marc’Antonio Bentegodi (dat rap op weg is een tweede vervallen Romeins amfitheater in Verona te worden) waar zo’n 40,000 toeschouwers inpassen, bleven uiteindelijk zo’n 34,000 stoeltjes leeg. Dat kwam de ambiance bepaald niet ten goede.

Ook qua voorzieningen niveau was het meer dan mager. Klaagden de Italianen enkele dagen ervoor nog steen en been omdat de stoppen doorsloegen toen ze met een elftal tegelijk aan het föhnen sloegen, de 6,000 mensen die wel de moeite hadden genomen de tocht naar het stadion te maken, moesten op hun vingers de score bijhouden, want een van de meest elementaire voorzieningen ontbrak: een scorebord. Dat bemerkte ook keepster Loes Geurts die gaandeweg de tweede helft geen idee had hoe lang er nog gespeeld moest worden. Pas toen de vierde official het bord met de nog resterende speeltijd omhoog hield, realiseerde de doelvrouwe zich dat ze zich zouden gaan kwalificeren. Vlaggen waren slordig in een hoek van het stadion over wat stoeltjes gedrapeerd, het Wilhelmus klonk alsof we naar een uitzending van Radio Oranje zaten te luisteren en van een sfeerverhogend side-event hadden ze nog nooit van gehoord. Kortom vriend en vijand waren het er over eens dat Nederland op alle fronten de kwalificatie meer dan verdiende.

Hoe behoudt en vergroot Nederland zijn voorsprong?

Is het dan alleen maar hosanna voor wat betreft het Nederlandse team? Zeker niet, er liggen genoeg uitdagingen te wachten om het vrouwenvoetbal een gelijkwaardige positie te geven naast het mannenvoetbal, net zo als er ruimte is voor vrouwentennis, -hockey en –volleybal naast de mannenvarianten. Ongetwijfeld zullen qua talentenaanwas de aantallen hun werk gaan doen, maar die talenten verdienen een topsportcarrière. Naast een goede topsportopleiding betekent dat ook een platform waar op het hoogste niveau professioneel kan worden gevoetbald. Zover is het nog niet.

Er zullen nog heel wat liefdesbriefjes onder het balkon van Julia in Verona worden geplakt voor het zover is, maar nu is de tijd om stappen te maken. Wie de sfeer in het Kyocera Stadion in Den Haag heeft meegemaakt zal zich realiseren hoe aantrekkelijk het kan zijn om je daarmee te afficheren. Daar liggen enorme commerciële mogelijkheden en daarmee mogelijkheden op weg naar verdere professionalisering.

De OranjeLeeuwinnen hebben zichzelf en hun sport een enorme dienst bewezen door zich te kwalificeren voor de WK. Het is nu aan de KNVB om daar een passend vervolg aan te geven. Dit is een hype die niet drijft op een toevallige goede generatie. Dit is het gevolg van de intrinsieke behoefte van steeds meer meiden die willen voetballen, gecombineerd met een bestaande infrastructuur van mensen en middelen die de sport ondersteunen. De stap van breedtesport naar topsport is een stap die nu gezet moet worden om -conform de ambities van de KNVB- mee te draaien in de top-8 van de wereld en recht te doen aan al die meisjes die Vivianne Miedema nu als rolmodel hebben.

 

Voor Stichting ADO Den Haag Vrouwenvoetbal trad Richard namens RichScores als eventmanager op bij de finale WK play-off wedstrijd van het Nederlandse vrouwenvoetbalelftal tegen Italië in Den Haag waar toen een nieuw bezoekersrecord werd neergezet (13,109). Uit interesse bezocht hij daarom ook de uitwedstrijd in Verona.

Voor meer informatie of reacties: richard@richscores.com of op Twitter @RichScores.